Złoty Dach

Nieduży, ale za to doniosły symbol zdobi gotycką starówkę Innsbrucka: "Złoty Dach", na który składają się pozłacone gonty miedziane.

Gotyckie i barokowe fasady budynków na starówce w Innsbrucku pochodzą głównie z XVI wieku (1500 - 1540). Charakterystycznymi cechami tych stylów były przepiękne altanki i przejścia pod arkadami, kóre ciągną się wzdłuż głównej ulicy Innsbrucka - obecnie ulicy Herzog-Friedrich-Straße. To ona zaprowadzi Państwa ruszając z południa do samego Złotego Dachu, ważnego punktu w mieście Innsbruck.

Cesarz Maximilian nakazał dobudować do dawnej rezydencji księcia Fryderyka IV. wytworny wykusz z okazji swojego ślubu z Biancą Marią Sforzą pochodzącą z Mediolanu. Do wykonania tego doniosłego osiągnięcia użyto 2657 pozłacanych miedzianych gontów, co rozsławiło Innsbruck w tamtejszej Europie.

W budynku, który zdobi Złoty Dach znajduje się obecnie „Muzeum Złoty Dach“, miejsce pamięci poświęcone cesarzowi Maximilianowi I. (1459–1519), który należał do wybitnych postaci ówczesnej epoki. To on pozostawił w swoim ulubionym mieście Innsbrucku wiele niezatartych śladów, a Złoty Dach stał się prawdziwym symbolem miasta.

Zwiedzający muzeum, wyposażeni w audioprzewodnika będą oprowadzani przez różnorodne, interesujące wystawy, które dokumentują imponujące życie cesarza Maximiliana I. Multimedialne muzeum podkreśla głównie polityczne, gospodarcze i kulturalne znaczenie  „ostatniego rycerza“ Europy na przełomie średniowiecza i czasów nowożytnych.

Zwiedzający mogą skorzystać także z możliwości wejścia na wykusz Złotego Dachu i tak jak przed wiekami cesarz Maximilian I., tak i obecnie zachwycać się widokiem na starówkę.

Od początku roku 2003 w tym budynku znajduje się również siedziba „Sekretariatu Międzynarodowej Konwencji Alpejskiej“. "Konwencja Alpejska" to międzynarodowa umowa zawarta pomiędzy ośmioma państwami alpejskimi mająca na celu długotrwały i przyjazny dla środowiska rozwój Alp.