Ultimate Hockey: Breaking the Ice Tour

Ultimate Hockey – Breaking the Ice Tour maakte in april zijn debuut in Innsbruck tijdens Olympiaworld. Ik kan me geen beter startpunt voor de tour voorstellen, gezien hoe deze regio wintersport aanvoelt. Innsbruck drie dagen lang kennis laten maken met de wereld van snel, geconcentreerd en onderhoudend ijshockey!

Vrijdag werd niet bepaald de rode loper uitgerold. Het klassieke Innsbruckse lenteweer bracht regen en koelere temperaturen, het soort dat je doet twijfelen om urenlang buiten te zijn. Maar het publiek? Ze kwamen toch opdagen. Regenjassen, waterdichte broeken en het soort houding dat zegt dat het weer niets verpest. Er is dat gezegde - geen slecht weer, alleen slechte kleding - en iedereen leek voorbereid te zijn. De regen voegde juist karakter toe. De muziek galmde door de zaal, mensen verzamelden zich met drankjes in de hand en de energie daalde nooit. Het voelde al minder als een sportevenement en meer als een festival.

Nog voordat je de hoofdbaan opliep, werd je de fanzone ingetrokken. Het was onmogelijk om niet mee te doen. Er was een fanbaan waar je gratis schaatsen kon huren en waar fans met stokken het ijs op konden gaan, schoten op doel konden nemen of gewoon plezier konden maken. Anderen wandelden tussen het eten, drinken en de merchandise. Er was ook een slapshotstation waar je met een bijgeleverde stick en puck kon proberen om de puck door gaten in een net te schieten. Ik ben nooit zo goed geweest in hockey, maar het was leuk om te zien hoe anderen probeerden de puck hoger te krijgen en door de gaten te ritsen. Het creëerde een gedeelde ervaring waarbij de fans niet alleen naar ijshockey keken, maar er ook deel van uitmaakten.

De wedstrijden waren verspreid over de dag, een beetje aangepast vanwege het weer. Het 3 tegen 3 format is meedogenloos op een manier die moeilijk te begrijpen is totdat je het live ziet. Het is snel, constant en intens, zonder tijd om in een ritme te komen omdat het ritme nooit stopt. Spelers bewegen de hele tijd op volle snelheid, waardoor er een soort gecontroleerde chaos ontstaat die je ogen op het ijs gericht houdt. Het is een hoog vaardigheidsniveau, een hoog tempo en volledig absorberend. De omroepers speelden hun rol ook perfect, hielden het publiek betrokken, bouwden het momentum op en gaven elk moment de aandacht die het verdiende. Zelfs toen het vrijdag regende, leek niemand afgeleid. De sfeer droeg alles. De mascotte Sharky kreeg de fans ook betrokken en opgepompt!

Op zaterdag en zondag sloeg het weer eindelijk om en daarmee leek het hele evenement zich te openen. Tegen de tijd dat zondag aanbrak, bouwde alles zich als vanzelf op naar de finale. Hongarije won van Groot-Brittannië in een wedstrijd die de intensiteit van het hele weekend evenaarde, terwijl Estland Nederland aftroefde om de derde plaats op te eisen. Eerder op de dag nam Duitsland het op tegen Oostenrijk voor een thuispubliek dat luid en aanmoedigend bleef ongeacht het resultaat. Het ijshockey zelf was van begin tot eind goed, maar het was de omgeving die ervoor zorgde dat deze wedstrijden groter aanvoelden.

Zelfs met de regenachtige start, of misschien wel daardoor, had het weekend persoonlijkheid. Het bracht mensen samen, creëerde een unieke sfeer en liet zien hoe ijshockey kan evolueren naar iets snellers, meeslependers en inclusievers. Ultimate hockey is ongelooflijk vermakelijk, de tour is sterk van start gegaan en er is geen betere plek voor dan Innsbruck.

Alle foto's: © Laura Wunsch