Wandeling in de buurt van de stad: van Arzler naar Umbrüggler Alm

De Umbrüggler en Arzler Alm zijn populaire wandelbestemmingen, goed bereikbaar vanaf de Hungerburg, zoals je bijvoorbeeld in dit blogartikel kunt lezen. De almen zelf zijn zeer bekend, maar het verbindingspad tussen de twee geldt als een geheime tip. Deze prachtige wandeling stel ik jullie vandaag voor. Eén ding vooraf: het deels smalle bospad vereist op sommige plekken een zekere tred en is daarom voor de kleinere wandelaars alleen aan te raden met een wandelrugzak (= rugdrager om met kleine kinderen te wandelen). 

De tocht naar de Arzler Alm vanaf de Hungerburg duurt ongeveer 30 tot 40 minuten. Vanaf hier loopt een zeer afwisselend en mooi verbindingspad met een totaal hoogteverschil van ongeveer 100 meter naar de ten westen gelegen Umbrüggler.

De wandeltijd bedraagt in totaal ongeveer 40 minuten.

In de zomer zijn de dieren altijd een bijzonder hoogtepunt op de Arzler Alm. De konijnen, die door mijn kinderen vanwege hun werkelijk verbazingwekkend grote oren ook wel de „reuzenschepvogels“ worden genoemd , laten zich graag over het hek voeren met verse kruiden.  Direct daar tegenover kunnen we de eenden zien zwemmen . Vlak daarnaast bewonderen we de schattige varkens van het Reithmann-gymnasium, die hier hun zomervakantie doorbrengen. Op dit moment chillen ze in de schaduw van hun huisje in hun ruime, omheinde terrein. Sinds enkele weken lopen er steeds weer kippen en trotse hanen vrij rond, waarbij de een of de ander vast weer eens is ontsnapt. 

Op de Arzler Alm doen we nieuwe energie op met een kinderschnitzel. De onmisbare worteltaart met kokosroom ( of „Schlagobers”, zoals we dat in Oostenrijk noemen) is onze absolute favoriet onder de taarten. Gelukkig is hij er bijna altijd, en dus mag hij ook vandaag niet ontbreken. Ook de koffie, die ons razendsnel wordt geserveerd door het zeer vriendelijke personeel, smaakt zoals altijd heerlijk. 

Gesterkt en gemotiveerd vertrekken we vanaf de Arzler Alm in westelijke richting overeen smal pad dat ons eerst over de alpenweiden en vervolgens meteen het aangenaam schaduwrijke bos in leidt.

Nu lopen we grotendeels over een in het begin wat breder pad vol wortels door het sprookjesachtige, koele bos.

Ongeveer tien minuten later komen we bij een open plek in het bos met een prachtig uitzicht naar het zuiden, richtingde Bergisel-schans en de Serles.

Na nog eens tien minuten lopen steken we het platform van de kabelbaan van de Nordkettenbahnen naar de Seegrube over . Gefascineerd kijken we omhoog en bewonderen we dit prachtige uitzicht en ook de bergbeklimmersdie hier, ondanks de steile helling, met snelle passen doelbewusten gefocust op de top langs ons lopen. 

We zetten onze wandeling voort en volgen de wegwijzer richting [/notrans] Umbrüggler Alm. [/notrans]

Ongeveer vijf minuten later komen we bij een nieuwe open plek met een splitsing. Hier nemen we het smalle paddat scherp naar rechts omhoog buigt.

Nu volgt een kleine klim. Vol spanning volgen we het met wortels bezaaide pad ongeveer vijf minuten en houden we bij de volgende splitsing rechts aan .

Hier ontdekken we aan de rechterkant een bijzondere schat van de Nordkette, waar drinkwaterbronnen vrij zeldzaam zijn: de Titschenbrunnen. Hier kunnen we ons verfrissen en onze waterflessen bijvullen.

De flora wordtgekenmerkt door sparren en dennen, waaruit het schaduwrijke bergbos grotendeels bestaat. Hier en daar komen ook beuken voor .

In de zomer vinden we hier een rijke bergflora met alpenbloemen zoals gentiaan, alpenroos en de alpenakelei. Deze bloeit paarsblauw en geeft de voorkeur aan schaduwrijke, vochtige bosgedeelten.

We lopen verder door de zeer weelderige vegetatie, over wortels op een nu smal pad dat enige tredzekerheid vereist. Ondertussen genieten we van de geur, de frisse bosluchten de geluiden van het bos. Wie oplettend en stil is, kan misschien wel een ree of twee spotten.

Na nog eens vijf minuten lopen steken we een klein beekje over en bewonderen we dit sprookjesachtig mooie stuk van de route, voordat we via een smal pad het hoofdpad kruisen dat naar de Umbrüggler Alm fleidt. We stoppen bij de Umbrüggler Alm en genieten naast het fantastische uitzicht van een lekkernij uit de bekende, uitstekende almkeuken. 

Ook de andere route, van de Umbrüggler naar de Arzler Alm, is zeer de moeite waard, vooral omdat je in het begin iets meer moet klimmen en het daarna rustig verder gaat naar de Arzler Alm.

Ik ben gefascineerd door degeslaagde architectuur van de Umbrüggler Alm. Het gebouw is opgetrokken in een eigentijdse, alpine houtbouwstijl. Het gebouw past, zoals hier op de foto al te zien is, heel goed in de omgeving. Wie meer wil zien, moet zeker zelf eens naar de alm komen. Het is de moeite waard, dat beloof ik.

Ook hier trakteren we onszelf nog op een lekkernij:de taart van de dag met limoen en basilicum. De uitbater van de Umbrüggler Alm, een gepassioneerd kok, is zichtbaar blij dat zijn nieuwste creatie goed in de smaak valt bij zijn gasten. Onze conclusie: ook de Umbrüggler Alm is zeker een tussenstop waard.