Tentoonstelling voor architectuurliefhebbers – 64 huizen in miniatuur

Tot eind oktober biedt het “aut”, het architectuurcentrum van Innsbruck, een tot nu toe unieke kans om je te verdiepen in de ruimtelijke concepten van de afgelopen 150 jaar. "Rebuild: Figures of Space", zo luidt de titel van deze zeer bezienswaardige tentoonstelling. 

Hier zie je niet alleen gedetailleerde maquettes van grandioze bouwwerken, maar kom je ook andere merkwaardige dingen te weten. Wat is bijvoorbeeld een ‘ Trabucco ’? Van wie is het beroemde huis waar bomen doorheen groeien? Sommige modellen komen ons bekend voor, waar kennen we die van, uit een film? Antwoorden hierop en nog veel meer coole inzichten en verrassende perspectieven wachten momenteel op je in het „aut“. De tentoonstellingslocatie is overigens zelf een architectonisch hoogtepunt in Innsbruck. Het gebouw van de voormalige brouwerij Adambräu dateert uit de jaren twintig van de vorige eeuw. Het werd oorspronkelijk ontworpen door Lois Welzenbacher en werd begin jaren 2000 gerenoveerd. 

Wat is er te zien? 64 modellen van eengezinswoningen uit verschillende contexten van de 20e en 21e eeuw zijn door architectuurstudenten gebouwd. Bovendien bieden de nagegetekende bijbehorende plattegronden boeiende inzichten in het ontstaansproces van de gebouwen. Het idee is afkomstig van het atelier Walter Angonese, dat deze tentoonstellingin het kader van het onderwijs heeft uitgewerkt aan de USI - Accademia di architettura in Mendrisio.

Het gaat hierbij om de intensieve, empirische verdieping van de studenten in het betreffende ontwerp. Het resultaat is inmiddels zo’n 150 geanalyseerde projecten. Daarvan zijn er 64 geselecteerd en naar Innsbruck gebracht. In een indrukwekkende tentoonstelling maken we kennis met de modellen, die op schaal 1:20 of 1:33 nauwkeurig zijn vervaardigd.

De ontwerpen zijn grotendeels afkomstig van gerenommeerde architecten, zoals Le Corbusier, Adolf Loos, Álvaro Siza, Alvar Aalto en Peter Zumthor, om er maar een paar te noemen. Maar er zijn ook opmerkelijke objecten van anonieme ontwerpers bij.

Niet alleen de vormgeving van de tentoonstelling is interessant. Je leert er ook bijzondere termen kennen. Het antwoord op mijn vraag uit de inleiding: een ‘ Trabucco ’ is een traditionele houten visserijconstructie aan de Adriatische kust, die vanaf de oever de zee in steekt.  Via een liermechanisme werd een groot net in het water gelaten, waardoor er zonder boot kon worden gevist.

Tegenwoordig staan veel van deze constructies op de monumentenlijst of zijn ze omgebouwd tot bijzondere visrestaurants. Wie vanuit Innsbruck een uitstapje naar de Adriatische Zee maakt, zal ze misschien ontdekken. 

Om een beter inzicht te krijgen in de ruimteconcepten en de bedoeling achter het ontwerp voor de toeschouwers begrijpelijker te maken, zijn enkele van de modellen, zoals hier de ‘ Villa Savoye ’ van Le Corbusier, in tweeën gedeeld. 

De opstelling van de grotendeels witte modellen is bewust noch chronologisch, noch biografisch. Hierdoor ontstaan er nieuwe, fascinerende verbanden tussen de meest uiteenlopende ontwerpen, die tijden en geografische grenzen overschrijden.

In de projectruimte liggen boekjes met de samengevatte onderzoeksresultaten van de studenten, die ons zeer interessante inzichten bieden in hun verkenning van de afzonderlijke werken. 

Ik vind ook het complexe samenspel van de overgetrokken plattegronden en doorsneden op de muren erg mooi en geslaagd; juist door hun eenvoudige weergave werken ze zeer inspirerend en stimulerend. 

Zo stond bij de woning die Anne Lacaton en Jean-Philippe Vassal aan het meer van Arcachon in Frankrijk ontwierpen, het behoud van de natuur centraal. Alle bomen zijn behouden gebleven en het huis zweeft boven de grond dankzij een paalconstructie die acht tot tien meter diep in de grond is verankerd. De bomen zijn in het gebouw geïntegreerd en groeien dwars door het huis heen, waardoor het direct verbonden is met het bos.

De Villa Malaparte op Capri werd wereldwijd vooral bekend door Jean-Luc Godards meesterwerk "Le Mépris" ( Le Mepris, 1963) met Brigitte Bardot en Michel Piccoli. Ook dit pand werd voor de tentoonstelling in het Architectuurcentrum nagebouwd en vormt een verrijking van de selectie tentoongestelde residenties.

Mijn conclusie: De tentoonstelling is zeker een bezoek waard en inspirerend. Ik raad in ieder geval aan om erheen te gaan en voldoende tijd mee te nemen om van deze grote verscheidenheid te genieten en alles goed op je in te laten werken.Veel plezier!

Gerelateerde links: 

De tentoonstelling is nog te zien tot en met donderdag 29 oktober 2025, 18.00 uur.

After-work. Rondleiding door de tentoonstelling "Rebuild: Figures of Space"

Andere evenementen in het Architectuurcentrum

Kunst- en architectuurschool bilding met cursussen voor kinderen en volwassenen